Shopping cart
Your cart empty!
تغییر نظام در ایران، بدون شک، چشمانداز امنیتی و ژئوپلیتیکی خاورمیانه را دگرگون میکند. در این میان، ترکیه بهعنوان بازیگری محوری در منطقه، بهویژه در سیاستهای آب، پانترکیسم و حمایت از گروههای تجزیهطلب، در معرض ارزیابی مجدد قرار میگیرد. این مقاله به بررسی چگونگی تاثیر ایران مقتدر بر سیاستهای ترکیه و راهبرد مقابله با تهدیدات احتمالی میپردازد.
ایران پسا جمهوری اسلامی، در صورت حفظ ثبات داخلی و تقویت قدرت شبکهای، قادر خواهد بود:
این قدرت، سایهای مستقیم بر سیاستهای ترکیه میاندازد و ترکیه را در موقعیت رقابتی–توازنساز قرار میدهد.
سیاستهای ترکیه در کنترل منابع آبی، به ویژه رودخانهها و سدهای فرات و دجله، یکی از چالشهای کلیدی ایران و عراق بوده است. در ایران پسا جمهوری اسلامی:
ترکیه، با استفاده از ایدئولوژی پانترکیسم، برخی از گروههای داخلی ایران را برای اهداف ژئوپلیتیکی حمایت میکند. ایران پسا جمهوری اسلامی میتواند:
ایران میتواند با استفاده از روابط تجاری، پروژههای انرژی و سرمایهگذاریهای مشترک، تعادل نفوذ ترکیه را کاهش دهد و جای پای خود را در حوزههای اقتصادی و استراتژیک محکم کند.
همکاری با کشورهای همسایه و منطقه، ایجاد مکانیسمهای مشترک امنیتی و آبی، و حضور در مجامع بینالمللی، به ایران امکان میدهد سیاستهای ترکیه را تعدیل یا همسو کند.
ایران باید با هوشیاری و پیشبینی تهدیدات پانترکیسم و حمایت از تجزیهطلبی، سیاست بازدارندگی را در دستور کار قرار دهد و از هرگونه سوءاستفاده ترکیه جلوگیری کند.
سایه ایران مقتدر بر سیاستهای ترکیه، یک فرصت و چالش همزمان است. از یک سو، ایران میتواند با قدرت شبکهای، دیپلماسی فعال و مدیریت منابع آبی، نفوذ خود را تثبیت کند؛ از سوی دیگر، ترکیه ممکن است با سیاستهای پانترکیستی و اقدامات تجزیهطلبانه، تلاش کند این قدرت را محدود سازد. کلید موفقیت ایران پسا جمهوری اسلامی در تعادل قوا، نفوذ شبکهای و مدیریت هوشمندانه تهدیدات خارجی نهفته است.